گردنهاى ايشان « 1 » غل‌ها ، و آن غل‌ها با دستها جمع كرده شده است با زنخها ، پس ايشان بر آورده‌اند سرها ، و فراز كرده‌اند چشمها ؛ و اين عبارت است از خذلان و حرمان از ايمان ، به اختيار بد ايشان . ( 8 ) وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا و كرديم در پيش ايشان بندى ، و از سپس « 2 » ايشان بندى ؛ تا به هيچ روى ره نيابند ، فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ و نابينا كرديمشان پس‌شان « 3 » هيچ ره نمىبينند ، وَ سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ و يكسان است بر ايشان اگر ترسانىشان يا نترسانى نگروند . ( 9 - 10 ) إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ آن را بود منفعت ترسانيدن تو كه قرآن را متابعت كند ، و از خداى تعالى در حال غيب بترسد فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ مژده دهش به مغفرت ، و روزى گرامى در جنت . ( 11 ) إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ ما زنده گردانيم « 4 » مردگان را به عقبى ، و فرماييم نويشتن « 5 » آنچه « 6 » پيش فرستادند « 7 » و آن اثرها كه ماندند در دنيا ، وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ و هر چيزى را بر شمرديم ما در كتاب پيدا . ( 12 ) وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحابَ الْقَرْيَةِ و پيدا كن يا محمد مر ايشان را داستان [ اهل ] شهر انطاكيه ، إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ چون آمدند « 8 » بديشان فرستادگان عيسى بدان ناحيه . ( 13 ) إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُما چون فرستاديم به ايشان ، به اول دو مرسل دروغ‌گوى

--> ( 1 ) - ن : شان . ( 2 ) - ن : پس . ( 3 ) - ن : ايشان . ( 4 ) - ن و ت : كنيم . ( 5 ) - ن : نبشتن . ( 6 ) - ن : آنج . ( 7 ) - اصل : فرستادن . ( 8 ) - ن : آمدن .